South African Roadtrip

Ik schreef eerder dat we in 2022 een kleine week in Kaapstad waren, voordat we naar Zimbabwe gingen. Kaapstad is een mooie stad en er is veel te zien en bezichtigen. Ook stukjes geschiedenis waar je als Nederlander minder trots op kunt zijn. Maar daar ga ik het niet over hebben.

Theater
Gisteren waren we in de schouwburg in Middelburg, bij de voorstelling of het optreden van de South African Roadtrip. We hadden ze eerder in theater De Mythe in Goes gezien en dat was een mooie avond. Voorafgaand aan die voorstelling kon je naar een inleiding waar een stukje achtergrond werd verteld. De South African Roadtrip is een gezelschap van 14 muzikanten uit Zuid-Afrika, uit Kaapstad. Zij treden onder andere op in Nederland. In de periode dat ze optreden verdienen ze hun inkomen, ook voor de periode dat ze niet optreden. Dat is geen vetpot: het zijn geen dikbetaalde artiesten en reis en verblijf brengen kosten met zich mee. Dan zijn er de kosten voor onderhoud aan instrumenten, kleding, enz. 

Support
Heel in het kort werd er gisteren iets over gezegd door de man die het gezelschap in Nederland begeleidt, Albert Klein Kranenburg. Hij nodigde de bezoekers uit de CD te bestellen en/of een donatie te doen. De artiesten liepen na afloop ook in de foyer.
Natuurlijk: je betaalt al voor de voorstelling. Maar als je achtergrondinformatie hebt en beseft wat het voor de artiesten betekent en hoe goed ze wat extra middelen kunnen gebruiken, dan heeft de voorstelling voor mij meer waarde.

In de voorstelling zie je de levenslust, veerkracht en vrolijkheid van de muzikanten. Tussendoor zijn er intermezzo's waarin ze vertellen over hun leven en thuissituatie. Niet zielig, wel realistisch. En je leert over de manier waarop zij in het leven staan, hoe de cultuur in de townships is.

zie ook https://www.amsterdamsdagblad.nl/uitgaan/we-are-family-een-muzikale-reis-naar-het-hart-van-zuid-afrika

Waar te zien?
De voorstelling 'We are family' is o.a. nog te zien in Utrecht, Sneek en Veghel, zie agenda

Kaapstad

In 2022 ging ik voor het eerst mee naar Zimbabwe. We gingen eerst nog een kleine week naar Kaapstad. Da's een grote stad. We zaten in een leuk hotel, redelijk centraal in de stad. Gids Shamiel heeft ons een dag meegenomen naar enkele mooie plaatsen. De vriendelijkheid van Shamiel en de mensen in het hotel staan me nog bij.
Een van m'n (kleine) hobbies is geocaching. Op een ochtend ging ik op pad. Ik had wat geocaches op m'n gps gezet die in de buurt van het hotel lagen. Uiteindelijk heb ik er maar eentje bezocht en gelogd: A view above Bo-Kaap. Onderweg naar de cache werd ik gevolgd en aangesproken door twee jongemannen. En ja, heel even voelde ik me ongemakkelijk. Want ik ken ook de verhalen dat je niet alleen op pad moet gaan.
Het bleek helemaal onnodig. De mannen vroegen wat ik in m'n hand had en wat ik aan het doen was. En voor ik het wist waren we met z'n drieën op zoek naar de cache. We vonden 'm, tot groot plezier van de mannen.
Toen ik terug ging naar het hotel zijn ze een eind meegelopen en vertelden over hun leven. Ze hadden allebei geen vast werk en het leven viel niet mee. Corona had het allemaal niet beter gemaakt. Toen ik bij het hotel was heb ik ze wat geld gegeven en we namen afscheid.